Zgłoś uwagi
Twoje opinie lub sugestie

Posłowie Andrzej Melak i Wojciech Buczak - Zapytanie z dnia 04 lipca 2019 roku.

Pytanie w sprawie informacji, jak na tle innych krajów europejskich wygląda bilans emisji CO2 w Polsce i czy w bilansie przodujących gospodarek Europy liczą się także zakłady z państw nieprzestrzegających redukcji CO2

Brak odpowiedniej wtyczki Adobe Flash Player

Ściągnij
314 wyświetleń
0

Stenogram

22. punkt porządku dziennego:

Pytania w sprawach bieżących.

Poseł Wojciech Buczak:

    Nasze pytanie dotyczy w ogóle polityki klimatyczno-energetycznej polskiego rządu. I tu chciałbym zacytować fragment stanowiska śląsko-dąbrowskiej ˝Solidarności˝. Komisja Krajowa z wielkim uznaniem odnosi się do tego, co polski rząd w tej sprawie robi. Cytuję: ˝Solidarność˝ z ogromną aprobatą przyjęła odrzucenie przez polską delegację wniosków końcowych z czerwcowego szczytu Rady Europejskiej dotyczących kolejnego zaostrzenia polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Trzeba jasno i wyraźnie pokreślić, że akceptacja zapisów o osiągnięciu neutralności klimatycznej do 2050 r. oznaczałaby katastrofę dla polskiej gospodarki oraz trwałe zubożenie mieszkańców naszego kraju.

    Postawa pana premiera podczas szczytu w Brukseli stanowi przykład skutecznej realizacji polskiej racji stanu w obszarze polityki klimatyczno-energetycznej Unii Europejskiej. Wcześniej, zwłaszcza w trakcie rządów poprzedniej koalicji, ponosiliśmy na tym polu wyłącznie dotkliwe porażki. Trzeba pamiętać, że Polska w ostatnich dziesięcioleciach wykonała ogromny wysiłek dotyczący redukcji CO2 i z nawiązką wypełniła zobowiązania zawarte w protokole z Kioto. Tymczasem najwięksi emitenci tego gazu, USA, Indie, Chiny, także inne kraje, nie podejmują adekwatnych działań w tym zakresie. Duże firmy europejskie lokują produkcję, często uciążliwą dla środowiska, w krajach poza Europą. W tej sytuacji przyjmowanie kolejnych celów redukcyjnych przez Unię Europejską odbywa się kosztem obniżenia konkurencyjności europejskiej gospodarki, likwidacji przemysłu i radykalnego wzrostu cen energii.

    W związku z tym stawiam pytanie. Jak na tle innych krajów europejskich wygląda bilans emisji CO2 w Polsce i czy w bilansie przodujących gospodarek europejskich (Dzwonek) liczą się także zakłady pracujące poza Europą?

22. punkt porządku dziennego:

Pytania w sprawach bieżących.

Sekretarz Stanu w Ministerstwie Środowiska Michał Kurtyka:

    Szanowny Panie Marszałku! Szanowni Państwo! Bardzo dziękuję za to pytanie. Dotyczy ono absolutnie fundamentalnej kwestii, która jest obecnie przedmiotem dyskusji na forum Unii Europejskiej, ale również wykracza poza nasze europejskie podwórko, dlatego że mamy przed sobą szczyt sekretarza generalnego Antonio Guterresa, który będzie odbywał się 23 września w Nowym Jorku. Przedmiotem prac zarówno na poziomie unijnym, jak i na poziomie ogólnoświatowym jest kolejna perspektywa, w tym kolejny rozdział, jeżeli chodzi o składanie przez państwa strony porozumienia paryskiego krajowych kontrybucji, tzw. NDC. Jednym z elementów krajowych kontrybucji są oczywiście cele na 2030 r. Natomiast jeżeli chodzi o gospodarkę unijną, takim przedmiotem debaty, również na ostatnim posiedzeniu Rady Europejskiej, jest kwestia neutralności klimatycznej.

    Przypomnijmy, że porozumienie paryskie zakłada osiągnięcie neutralności klimatycznej. To był jeden z tych elementów, na który również Polska na konferencji w Paryżu zwracała uwagę, a mianowicie że niezbędne jest uzyskanie równowagi pomiędzy emisjami i pochłanianiem dwutlenku węgla. Z tego powodu to sformułowanie ˝neutralność klimatyczna˝ nie sygnalizuje od razu, że we wszystkich państwach członkowskich czy też we wszystkich sektorach gospodarczych należałoby zlikwidować emisję. Natomiast należałoby zrównoważyć sumę tych emisji sumą pochłaniania. Niewątpliwie osiągnięcie neutralności klimatycznej to jest nie tylko ogromne wyzwanie dla sektora energetycznego, co zostało zawarte w pytaniu pana posła, ale również wyzwanie cywilizacyjne, ponieważ mówiąc o neutralności klimatycznej, mówimy również o takich sektorach jak transport, i to jest dyskusja, która przecież już zawitała na forum unijnym, jak również w Polsce, jeżeli chodzi o kwestię elektromobilności, ale to wykracza również poza ten sektor.

    Wchodzimy tutaj w kwestię przemysłu, produkcji towarów, wchodzimy również w kwestię rolnictwa. Jako Polska jesteśmy w środku stawki unijnej, jeżeli chodzi o wielkość emisji gazów cieplarnianych w przeliczeniu na głowę, na mieszkańca. To nieco kontrintuicyjne w stosunku do dyskusji, w której sugeruje się, że Polska byłaby ponadwymiarowym emitentem gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej. Największym emitentem pozostaje nasz zachodni sąsiad, Niemcy, to jest ok. 20% gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej. Dla porównania Polska emituje nieco ponad 9%. Natomiast jako cała Unia Europejska jesteśmy odpowiedzialni za ok. 10% globalnych emisji i ten udział Unii Europejskiej w emisjach stopniowo maleje. Same Chiny to jest 20%, Stany Zjednoczone to kolejne 15% światowych emisji.

    I pytanie zadane przez pana posła, który bardzo słusznie zwracał uwagę na nierównowagę w myśleniu pomiędzy kwestią produkcji, a konsumpcją CO2. Jeżeli myślimy o neutralności klimatycznej, to dzisiaj ta dyskusja koncentruje się na tych źródłach emisji CO2, które są zawarte na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, natomiast nie odnosi się do konsumpcji towarów. Tymczasem coraz częściej mamy do czynienia z sytuacją, w której konsumpcja CO2 jest importowana. Mamy do czynienia z tego typu sytuacjami, w których nawet zdawałoby się trudne do przewożenia, ciężkie towary są importowane z krajów, które emitują, i w tej sytuacji narasta rozbieżność pomiędzy produkcją śladu węglowego czy też emisji na poziomie Unii Europejskiej a konsumpcją towarów, w których zawarta jest emisja, które pochodzą z importu. Niewątpliwie jest to jedno z wyzwawań nie tylko dla europejskiej, ale również dla światowej polityki klimatycznej. Partykuły CO2 nie mają paszportów i niezależnie od tego, z jakiego kraju pochodzą, w dalszym ciągu trafiają do atmosfery. Bardzo dziękuję. (Oklaski)

22. punkt porządku dziennego:

Pytania w sprawach bieżących.

Poseł Wojciech Buczak:

    Dziękuję, już nie mam dodatkowego pytania, odpowiedź była pełna, wyczerpująca. Dziękuję, panie ministrze.

Czytaj więcej

Umieść film na stronie
Pliki cookies w naszym serwisie
Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.